Landenweb.nl

MALDIVEN
 

Basisgegevens
  Officiële
  landstaal
  Divehi
  Hoofdstad  Malé
  Oppervlakte  298 km²
  Inwoners  450.688
  (mei 2019)
  Munteenheid  rufiyaa
  (MVR)
  Tijdsverschil  +4
  Web  .mv
  Code.  MDV
  Tel.  +960

Geografie en Landschap

Geografie

De Republiek Maldiven (officieel: Republic of Maldives en Dhivehi Raajjeyge Jumhuriya in het Maldivisch) is een eilandengroep in de Indische Oceaan en bestaat uit bijna 1200 koraaleilanden.

advertentie

Maldiven Satellietfoto foto: NASA

Photo:Publiek domein

De Maldiven liggen ten zuiden van India op 750 km en ten zuidwesten van Sri Lanka op 650 km. Ten noorden van de Maldiven liggen nog de Indiase Lakshadsweep-eilanden en ten zuiden van de Maldiven ligt nog de Britse Chagos-archipel. De meeste eilanden liggen nog net ten noorden van de evenaar. De eilanden zijn ontstaan nadat de aardkorst een langgerekte bergrug opdrukte. Rond de toppen van dit onderzeese gebergte vormden zich koraalatollen. In die negentien atollen ontstonden vele koraaleilanden.

Qua landoppervlak en omvang van de bevolking behoren de Maldiven tot de kleinste landen van Azië. De oppervlakte van de Maldiven bedraagt 90.000 km2. Dit lijkt veel maar het totale landoppervlak is slechts 298 km2 oftewel 0,33% van de totale oppervlakte!! Het grootste eiland is nauwelijks 5 km2 groot en maar 9 eilanden zijn groter dan 2 km2!! De strook Indische Oceaan is van noord naar zuid 880 kilometer lang en van oost naar west bijna 130 km breed. De Huvadhoo-atol is de grootste atol ter wereld: 55 km breed en 70 km lang. Ten oosten van de Maldiven, richting Sri Lanka, is de oceaan 2500 meter diep, en ten westen van de Maldiven zelfs 4000 meter diep.

Het aantal eilanden is niet altijd gelijk doordat er soms nieuwe eilanden ontstaan en sommige eilanden weer onder de zeespiegel verdwijnen. De Maldiven zijn volgens het Guiness Book of Records het platste land ter wereld, en dat kan wel kloppen; het hoogste punt ligt op drie meter!

advertentie

Typisch strandlandschap Maldiven

Photo:Élite Diving Agency, CC BY-SA 3.0 no changes made

De zee rond de Maldiven is bezaaid met onder het water liggende riffen en zandbanken. De riffen die boven water uitsteken zijn de eilanden die meestal aan de buitenkant van een atol liggen. De eilanden worden tegen de branding van de zee beschermd door hoge kroonriffen. Thila’s liggen in de binnenwateren van de atollen en zijn met koraal begroeide afgeplatte onderzeese bergtoppen. Koraalriffen bestaan uit kalkomhulsels van gestorven koraalpoliepen en groeien gemiddeld 1 tot 4 centimeter per jaar. Geen enkel land op aarde is rijker aan koraal dan de Maldiven.

Zoetwatermeren, beken of rivieren zijn op de Maldiven niet te vinden. Drinkwater wordt gehaald uit de poreuze bovenlaag van het koraalkalksteen. De hoeveelheid zoet water hangt sterk af van de hoeveelheid neerslag die er valt. In droge tijden kan dat problemen opleveren doordat het water brakker wordt.

Hoewel de Maldiven op een vulkanische zee-bergrug liggen komen sterke aardbevingen niet voor.

Een groot gevaar voor de Maldiven vormt het broeikaseffect en de daarmee sterk samenhangende stijging van de zeespiegel. Pessimisten voorspellen dat als het broeikaseffect niet gestopt wordt, de Maldiven in het jaar 2020 verdwenen zullen zijn!

Klimaat en Weer

De twee hoofdseizoenen die men op de Maldiven kent, worden bepaald door passaatwinden. Het droge seizoen, dat duurt van november/december tot april, wordt bepaald door de noordoostmoesson, de iruvai. Er wordt dan droge lucht aangevoerd van het Indiase subcontinent en het is dan over het algemeen zeer zonnig.

Na de iruvai komt de hulhangu, de zuidwestmoesson. Dit seizoen duurt van april tot november. De zuidwestelijke wind brengt vochtige lucht mee en er ontstaan boven de Maldiven sterke winden en stormen, met name in november. Echte wervelstormen komen niet voor. De regen valt in korte, hevige buien, vooral in juli en augustus.

Door de ligging rond de evenaar hebben de Maldiven een warm en vochtig tropisch klimaat. De gemiddelde dagtemperatuur ligt rond de 29°C (maximaal 30,5°C) en de gemiddelde nachttemperatuur ligt rond de 24°C. De temperatuur van het zeewater ligt constant tussen de 27 en 29°C. In de droogste en warmste maanden maart en april wordt het overdag gemiddeld 31,4°C. In de natste, minst warme maanden is het nog altijd rond de 29°C. De zon schijnt het hele jaar door ongeveer acht uur per dag.

Door de ligging midden in de zee en door de tropische warmte is de gemiddelde luchtvochtigheid altijd hoog, in de droge tijd 74% en in de natte tijd 81%. Hoewel de hoeveelheid neerslag jaarlijks behoorlijk kan verschillen, valt er gemiddeld iets meer dan 1900 mm per jaar (in Nederland ± 800mm). De natste maand is juni met gemiddeld 300 mm. In de droge maanden januari tot en met april valt maar ± 50 mm. In de zuidelijke atollen valt gemiddeld ± 25% meer neerslag dan in de middelste en noordelijke atollen.

Planten en dieren

Van de 600 op de Maldiven voorkomende soorten planten is ongeveer de helft inheems, de rest is geïmporteerd. De flora bestaat vooral uit planten die aan een zoute, basische bodem genoeg hebben om te kunnen overleven. Op sommige eilanden komt wat tropisch regenwoud voor, maar het overgrote deel van de Maldivische flora is aangeplant door de mens. Opmerkelijk is dat er eilanden zijn met een vrij weelderige begroeiing terwijl andere zo goed als kaal zijn. De nationale boom is de kokospalm die voor de meest uiteenlopende doeleinden gebruikt wordt. De kokospalm is zelfs zo belangrijk voor de Maldiviër dat hij ook wel levensboom genoemd wordt. Bijzonder is dat bijna alle kokospalmen het eigendom van iemand zijn; ze zijn daartoe zelfs vaak genummerd.

Veel fruit leveren broodvruchtbomen, papaya’s, bananenbomen, mangobomen en guaves op. Nuttig voor de bevolking zijn de funa, dhiggaa en de banyan die in grote delen van Azië voorkomt. Ook nuttig zijn bamboe, enkele rietsoorten, arecapalm en betel, een klimplant. Veel voorkomend zijn de typische pandamusbomen en de casuarina’s, een soort naaldboom. Opvallende, niet inheemse bloemen zijn rozen, frangipani, hibiscus, oleander en bougainvillea. De nationale bloem is de roze roos.

Door de economische groei en de bevolkingsgroei zijn er de laatste jaren onverantwoord veel bomen gekapt op de Maldiven.

De Maldiven zijn voor liefhebbers van zeefauna een waar paradijs. Tussen de ruim 200 soorten koraal komt bijna een kwart van alle levensvormen in de zeeën en oceanen voor. Het aantal vissoorten wordt op 2000 geschat.

Wat zeezoogdieren betreft komen in de wateren rond de Maldiven 22 dolfijnen- en walvissoorten voor. Verder vijf soorten zeeschildpadden. Een spectaculair gezicht onder water zijn ook de 14 haaiensoorten. Tussen de riffen vinden we de witvin-rifhaai, de grijze rifhaai en de bakerhaai. De tijgerhaai, de witte haai en de hamerhaai zwemmen wat verder van de riffen weg. De grootste vis op aarde, de walvishaai, is vooral tijdens de zuidwestmoesson te zien. Het zeewater is dan extra voedselrijk.

Ook de grootste roggensoort ter wereld, de mantelrog, is vaak te zien in de Maldivische wateren. Andere soorten zijn de spijkerrog, de pijlstaartrog en de sidderrog. Gevist wordt er vooral op zwaardvis, tonijn en marlijn. Gevaarlijke want giftige zeebewoners zijn steenvissen, schorpioenvissen en koraalduivels. Ook het “Portugees oorlogsschip”, een kwallensoort, en de kegelslak zijn behoorlijk giftig. Het aantal mosselsoorten wordt op 5000 geschat, waaronder de prachtige kaurischelp, die vroeger een belangrijk exportartikel was. Ze dienden in de landen rond de Indische en Stille Oceaan als betaalmiddel.

Grote zoogdieren zijn niet te vinden op de Maldiven. Tot de grootste behoren de vliegende honden. Bijzonder is de meedha, een uit de kluiten gewassen spitsmuis. Muggen en mieren komen heel veel voor en kunnen veel last veroorzaken. Op de Maldiven komen ongeveer 75 soorten vlinders voor, en verder kevers (o.a. de grote neushoornkever) papierwespen en grote libelles.

Spinnen, schorpioenen en heremietkreeftjes lopen overal rond. Amfibieën zijn beperkt tot één kikker- en één paddensoort. Reptielen komen veel meer voor zoals gekko’s, twee ongevaarlijke slangensoorten en een grote duizendpoot, die lelijk kan bijten. De vier soorten schildpadden op de Maldiven worden in hun bestaan bedreigd, maar zijn vooralsnog regelmatig te zien.

Zeer talrijk zijn de overal aanwezige kraaien. De blauwe reiger is regelmatig te zien evenals verschillende soorten meeuwen en waadvogels als pluvieren, roerdompen en zandlopers. Vrij zeldzaam is de kleine Maledivische reiger. Op het zuidelijke atol Seenu komt de zeldzame witte stern voor. Verder vormen de Maldiven voor tientallen vogelsoorten een tussenstop tijdens hun trek naar ander gebieden.

Honden komen op de Maldiven niet voor als gevolg van islamitische regelgeving.

Geschiedenis

Eerste bewoners

Het begin van de bewoningsgeschiedenis van de Maldiven is nog altijd niet helemaal duidelijk. Verschillende verhalen en legenden doen de ronde, waaronder de “legende” over de Redin, een zonaanbiddend volk van Indo-Arische oorsprong. Archeologisch onderzoek door o.a. Thor Heyerdahl wees in ieder geval uit dat er 2000 jaar voor Chr. al mensen op de Maldiven hebben gewoond. Hij gelooft ook dat Egyptenaren, Romeinen, Mesopotamiërs en handelaren uit de Indus-vallei de Maldiven op hun zeereizen bezocht hebben. Rond 500 v. Chr. verlieten de Redin de Maldiven of werden simpelweg overvleugeld door kolonisten uit Sri Lanka en hindoes uit Noordwest-India.

De Britse onderzoeker H.C.P. Bell onderzocht de ruïnes van “hawitta’s”, gebouwen met een koepel die veel leken op de boeddhistische stoepa’s zoals de “dagoba’s” in Sri Lanka. Omdat op de eilanden weinig bouwgrond en materiaal voorhanden was, werden nieuwe bouwsels altijd op de fundamenten van de voorgangers gebouwd. Dit verklaart waarschijnlijk ook waarom de meeste moskees met hun ingang gericht staan naar de zon (Redin waren zonaanbidders!) en niet naar het islamitische Mekka.

Maldiven islamitisch

In de 12e eeuw waren de Maldiven al uitgegroeid tot een belangrijk handelscentrum. Met name de Arabieren gebruikten de Maldiven als tussenstation om hun schepen te bevoorraden. Zo maakte de Maldivische bevolking ook kennis met de islam. Tot dan toe hadden de Maldiven een afgodencultuur. Ook de bekering tot de islam is omgeven door de meest fantastische legendes. Geloofwaardiger is de theorie dat de Maldiven steun zochten bij de Arabieren in verband met de dreiging van de boeddhistische zeemachten van het Indiase subcontinent. Met de Arabische steun konden de Maldiven hun soevereiniteit behouden, in ruil voor de bekering van de gehele bevolking tot de islam.

Pas vanaf de 12e eeuw bestaat er een geschreven geschiedenis van de Maldiven, die leert dat er tot 1953 zeven sultansdynastieën over de Maldiven geregeerd hebben.

Portugees schrikbewind

Tijdens de regeerperiode van de derde sultansdynastie, in het begin van de 16e eeuw, veranderden de machtsverhoudingen in de Indische Oceaan drastisch. Tot die tijd was het hele gebied een zone waar de vrije handel hoogtij vierde zonder dat een volk militair of politiek de overhand had. Vanaf 1498 echter verschenen de Portugezen op het internationale handelstoneel en werd de Indische Oceaan snel opengelegd voor de andere Europese zeemachten. Vanaf 1503 bemoeiden de Portugezen zich met de Maldivische archipel. Vanuit Sri Lanka en het Indiase Goa werden er rooftochten georganiseerd door de Portugezen. In 1519 probeerden de Portugezen om de Maldiven te veroveren. Ze bereikten Male waar ze een fort bouwden maar de Maldiviërs wisten de Portugezen te verdrijven.

Uiteindelijk lukte het de Portugezen Andreas Andreu in 1558 om de Maldiven definitief te veroveren. De Portugezen, die een waar schrikbewind uitvoerden, zouden de Maldiven echter maar 15 jaar onder controle houden. Opmerkelijk genoeg is dit de enige periode in de geschiedenis van de Maldiven geweest dat het voor langere tijd overheerst werd door vreemdelingen. Al na enkele jaren van Portugese overheersing ontstond er een guerillabeweging onder leiding van de legendarische Mohamed Thakurufaanu die in 1573 de Portugezen wist te verdrijven van de Maldiven. Thakurufaanu werd meteen de eerste sultan van een nieuwe dynastie en hij was o.a. verantwoordelijk voor rechtshervormingen, de eerste Maldivische munt en het opzetten van een defensieleger. In de 17e eeuw probeerden vorsten van de Malabaren (India) en de Portugezen nog verschillende keren de Maldiven te veroveren, maar dit mislukte telkens.

Maldiven worden Brits protectoraat

De Hollanders pakten het slimmer aan en waren er alleen op uit om goede handelsrelaties met de Maldiven te onderhouden. Bovendien heerste er op de Maldiven malaria en lukt het toch niet om de bevolking tot het christendom te bekeren. In 1752 slaagden Zuid-Indiase troepen erin de Maldiven te bezetten. Het duurde echter maar vier maanden voordat de Indiërs verdreven werden door Dhon Hassan Manikufaanu, die daarna meteen tot sultan uitgeroepen werd en wiens dynastie tot 1968 zou blijven regeren. Om de onafhankelijkheid te kunnen behouden, sloten de Maldiven verschillende beschermingsverdragen, eerst met de Fransen, daarna met de Britten. Ceylon (nu: Sri Lanka) was op dat moment de belangrijkste handelspartner voor de Maldiven.

Gedurende de 19e eeuw stortte de Maldivische handel in en met behulp van Indiase Bohra-kooplieden probeerden men de economie weer op gang te krijgen. Deze kooplieden domineerden echter al snel de hele Maldivische economie door hun sterke banden met de Britten. De Maldiven dreigden zelfs door de Britten bezet te worden, ware het niet dat sultan Mohamed Mueenuddin in 1887 een verdrag sloot met Groot-Brittannië waardoor de Maldiven een Brits protectoraat werden. Voordeel hiervan was dat men op binnenlands gebied volledig autonoom was.

In de eerste helft van de 20e eeuw werd de samenleving op de Maldiven gedomineerd door corruptie en politieke intriges. In 1932 werd sultan Muhammed Shamsuddeen door de Britten gedwongen een geschreven grondwet in te voeren. Hierin werd de macht van de sultan beperkt en werd tevens bepaald dat de toekomstige heersers gekozen zouden worden door het volk. In de jaren veertig kwam de autoritaire Mohammed Amin Didi aan de macht. In 1948 sloot hij een nieuw protectieverdrag met de Britten en riep in 1953 eigenhandig de republiek uit, daarmee het instituut sultanaat afschaffend. In 1954 volgde er een volksopstand als protest tegen het strenge regime van Amin Didi, die als gevolg van opgelopen verwondingen stierf. Hij werd opgevolgd door Mohammed Fareed Didi, die de sultanstroon weer besteeg. Hij zou de 94ste en tot nu toe allerlaatste sultan blijken te zijn.

Maldiven onafhankelijk

Op 26 juli 1965 verleenden de Britten de Maldiven volledige onafhankelijkheid. Drie jaar later werd het sultanaat weer afgeschaft en op 11 november 1968 werd Ibrahim Nasir de eerste president. De Britten hielden wel nog een militaire basis aan op het eiland Gan. Tussen 1959 en 1964 probeerden de drie zuidelijkste atollen zich af te scheiden van de rest van de Maldiven. In 1962 werd door de centrale overheid in Male militair ingegrepen en daarop staakten ze hun streven naar onafhankelijkheid. Ook de twee regeringsperiodes van de eveneens autoritaire Nasir werden gekenmerkt door rellen en couppogingen. In 1978 vluchtte Nasir zelfs naar Singapore met een zak vol staatsgeld. De Britten hadden ondertussen in 1976 hun basis op Gan verlaten.

Nasir werd in 1978 opgevolgd door Maumoon Abdul Gayoom. Hij voerde allerlei hervormingen in, overleefde couppogingen en werd in 1983 herkozen. In november 1988 volgde weer een poging tot staatsgreep door een aantal zakenlieden die daarvoor een legertje Tamil-huurlingen uit Sri Lanka ingehuurd hadden. Op het moment dat de troepen van het Maldivische leger min of meer opgesloten zaten in hun eigen hoofdkwartier, riep president Gayoom de hulp in van zijn Indiase collega Rajiv Gandhi. Deze stuurde meteen 1600 parachutisten die de Tamils al snel verjaagden. Uiteindelijk vielen er veertien doden en veertig gewonden en werden de overgebleven huurlingen gearresteerd en uitgeleverd aan Sri Lanka om daar hun straf uit te zitten. De relatie met Sri Lanka liep echter een gevoelige deuk op toen de huurlingen al vrij snel weer werden vrijgelaten. Als gevolg hiervan werden de Sri Lankaanse gastarbeiders en middenstanders gedwongen de Maldiven te verlaten.

De verhouding met India werd daarentegen steeds beter en allerlei hulpprogramma’s werden opgestart. De rust keerde weer terug en de jaren negentig werden gekenmerkt door economische groei. In 1993 werd Gayoom voor de vierde keer herkozen tot president. Gayoom werd in november 1998 bij de algemene presidentsverkiezingen opnieuw herkozen. Hij was door het parlement als enige kandidaat voorgedragen. Meer dan 90% van het kiezers sprak zich uit voor zijn kandidatuur.

Op tweede kerstdag in 2004 werden veel landen in het zuiden van Azië getroffen door een enorme natuurramp, waaronder de Maldiven.

Er deed zich een zeebeving voor die een kracht van 9,0 op de schaal van Richter had. Het epicentrum van de beving lag voor de westkust van Sumatra, ter hoogte van de provincie Atjeh.

De beving veroorzaakte een muur van water die over de eilanden van de Maldiven en veel andere landen spoelde. De golven van deze zogenaamde tsunami bereikten op sommige plaatsen een hoogte van tien meter. In totaal vielen er meer dan 150.000 doden, waaronder 76 op de Maldiven.

Door de zeebeving en de kracht van de Tsunami zijn delen van de Maldiven zo zwaar aangetast dat de vorm van veel eilanden onherkenbaar is veranderd. Sommige atollen zijn door de golven geheel weggevaagd en bevinden zich nu onder het wateroppervlak.

Begin 2006 heeft de regering van de Maldiven een nieuw hervormingsproces aangekondigd, waarin zaken als wetgeving, goed bestuur, mensenrechten, politiek systeem en de rol van de media aan bod komen. In augustus 2006 zijn de regering van de Maldiven en de Maldivian Democratic Party (MDP, oppositie) overeengekomen constructiever samen te werken. Hierdoor komt de hervormingsagenda in een versnelling. In augustus 2007 stemden kiezers in een referendum in met hervormingen van het systeem door president Gayoom. In januari 2008 overleeft president Gayoom een aanslag op zijn leven.

Oppositieleider en voormalig politiek gevangene Mohamed Nasheed werd dinsdag 11 november 2008 beëdigd als nieuwe president van de Maldiven. Nasheed won in oktober de eerste democratische verkiezingen ooit op de eilandengroep in de Indische Oceaan. Sinds 1978 was de nu 71–jarige Maumoon Abdul Gayoom aan de macht, die de eilandengroep autoritair regeerde. Wegens kritiek op Gayoom werd Nasheed 27 keer aangeklaagd en hij zat in totaal zes jaar vast. In maart 2009 kondigt Nasheed aan dat de Maldiven binnen tien jaar een CO-2 neutraal land wordt door over te gaan op groene energiebronnen. In februari 2012 treedt Nasheed af als president, hij wordt opgevolgd door de vicepresident Mahamed Washeed Hussain Manik.

In november 2013 wordt Abdulla Yameen de nieuwe president. In februari 2015 wordt voormalig president Nasheed gevangen genomen en veroordeeld tot 13 jaar gevangenschap. In januari 2016 krijgt hij toestemming om voor dertig dagen naar Groot-Brittannië af te reizen om daar een operatie te ondergaan. In mei 2016 krijgt hij daar de vluchtelingenstatus. In augustus 2016 laat de regering een arrestatiebevel uitgaan vanwege het niet tijdig terugkeren. In oktober 2016 wordt een uittreden uit het Commonwealth aangekondigd. In juni 2017 voegen de Maldiven zich bij de criticasters van Qatar, hoewel de handelsbetrekkingen intact blijven.

Bevolking

De Maldiven telden in juli 2017 392.709 inwoners. Op een totaal landoppervlak van 298 km2 betekent dit dat er ca. 1309 inwoners per km2 wonen. Als men de onbewoonde eilanden niet meetelt loopt de bevolkingsdichtheid op tot meer dan 2000 mensen per km2 en de Maldiven behoren daarmee tot de dichtstbevolkte landen ter wereld.

De bevolkingsdichtheid van het eiland waar de hoofdstad op ligt is zelfs extreem hoog. Op 1,8 km2 wonen 65.000 mensen en dat betekent meer dan 35.000 mensen per km2! Het eiland Kandholhudhoo maakt het nog bonter; meer dan 50.000 per km2!! Toch zijn er maar vijf eilanden waar meer dan 4000 mensen wonen. Hithadhoo is met 10.000 inwoners de op een na grootste stad van de Maldiven. De gemiddelde levensverwachting van de Maldiviër bedraagt 75,8 jaar. De bevolkingsopbouw van de Maldiven is zeer ongelijk; zo is meer dan 40% vande bevolking jonger dan 25 jaar.

Er zijn bijna geen aparte bevolkingsgroepen in de Maldiven. Het homogene volk laat alleen verschillende raskenmerken zien van alle immigranten die zich in de loop der eeuwen op de Maldiven gevestigd hebben. De enige etnische minderheid vormen de oud-bewoners van het eiland Giravaaru. Deze afstammelingen van Tamils uit Sri Lanka met hun donkere huid en eigen dialect wonen verspreid over enkele eilanden doordat hun eigen eiland onbewoonbaar is verklaard.

De enige buitenlanders die min of meer permanent op de Malediven verblijven zijn gastarbeiders uit India, Sri Lanka en Bangladesh.

Vanaf de middeleeuwen kenden de Maldiven een vrij strakke klassenindeling. De hoogste klasse bestond uit vrienden en familie van de sultans. Fanditha’s, traditionele genezers, ambachtslui en schippers (keyolhu’s) behoorden tot de middenklasse. Vissers en zeelui behoorden tot de laagste klasse. Helemaal onderaan de sociale ladder stonden de toddy-tappers die kokosnoten oogstten en sap tapten uit de bast van de kokospalm. Deze indeling speelt nu geen grote rol meer. Door economische vooruitgang en een hoger algemeen opleidingsniveau zijn de verschillen veel minder duidelijk geworden.

Bijzonder is dat het echtscheidingspercentage op de Maldiven rond de 80% ligt (Nederland ca. 30%). Belangrijke redenen hiervoor zijn dat er tot 1996 op zeer jonge leeftijd getrouwd werd en de zeer soepele echtscheidingsprocedures. De overheid probeerde deze praktijken terug te dringen. De minimumleeftijd waarop men mag trouwen ligt is nu op 18 jaar gezet. Officieel moet men nu via de rechter echtscheiding aanvragen.

Taal

De taal van de Maldiven, het Dhivedi, is geworteld in oude Indo-Iraanse talen (o.a. Sanskriet) en enigszins verwant met het Singalees van Sri Lanka. Zo staat in het Sanskriet voor male en div voor krans en eilanden, samen dus eilandenkrans.

Allerlei andere talen hebben door de eeuwen heen het Dhivedi beïnvloed en we vinden dan ook veel leenwoorden uit o.a. het Tamil, Arabisch, Hindi, Maleis, Engels en Oost-Afrikaans. Er wordt binnen de Maldiven ook nog verschillende dialecten gesproken waarvan die van de door de zuidelijkste atollen het meest afwijkt van het standaard Dhivedi. Het in de hele wereld gebruikte woord atol stamt af van het Maldivische woord atolu.

Om een indruk te geven van het Dhivedi hieronder enkele woorden en zinnetjes. Sommigen daarvan zijn duidelijk afgeleid van het Engels.

Het Dhivehi heeft een eigen schrift, het Thaana. Het Thaana heeft 24 letters en lijkt wat op het Arabisch. Het wordt van rechts naar links geschreven. Deze manier van schrijven werd na de Portugese bezetting in de 16e eeuw ingevoerd. Daarvoor bestonden twee andere schrijfwijzen van het Maldivisch. Allereerst het Eveyla Akuru (oude letters) dat van links van rechts geschreven wordt en op het Singalese schrift leek. De eerste geschreven teksten in het Eveyla Akuru stammen uit de 12e en 13e eeuw. Hierna evolueerde het Eveyla Akuru in de 14e en 15 eeuw tot het Dhives Akuru dat nog tot in de 19e eeuw in gebruik bleef.

Het Dhihevi wordt in fonetisch weergegeven woorden geschreven zonder dat er een eenduidige schrijfwijze is. Vooral bij namen kan dit zeer verwarrend zijn. Zo wordt het eiland Fua Mulaku ook wel geschreven als Foahmmullah, Fuamulak en Foamullah! Voor religieuze teksten wordt vaak het Arabische schrift gebruikt. Veel Maldiviërs spreken en lezen ook Arabisch.

Godsdienst

De Maldiven zijn sinds 1153 na Chr. een islamitisch land. Het hoe en waarom is niet helemaal duidelijk, maar een wetenschappelijke theorie zegt dat het te maken heeft gehad met de opkomst van boeddhistische rijken op het Indiase subcontinent. Dat werden steeds sterkere zeemachten en vormden daardoor een gevaar voor de Maldiviërs. Door over te gaan tot de islam kregen ze bescherming van de Arabieren.

Alle Maldiviërs zijn in principe islamieten omdat er geen godsdienstvrijheid is. Maldivische staatsburgers zijn verplicht moslim. De Maldiviërs zijn soennitische moslims van de liberale shafiitenschool. Soennieten beschouwen de vier kaliefen na Mohammed als de opvolgers van het islamitische leiderschap en de soenna, de traditionele wetspraktijk gebaseerd op de geschriften over het leven van Mohammed, als aanvulling op de koran.

De geloofsbeleving in veel andere islamitische landen is veel strenger dan op de Maldiven waar we met een mildere soort te maken hebben. Met name de jongere mensen zijn niet meer zo streng in de leer. Fundamentele moslimgroeperingen komen niet voor op de Maldiven. Sommige regels worden nog wel streng aangehouden. Zo kan men behalve in de toeristenresorts nergens alcohol krijgen. Het Maldivisch recht is sterk gemoderniseerd maar nog steeds gebaseerd op de islamitische wetgeving. Volgens dit recht is de president behalve de wereldlijke leider ook de islamitische leider van de Maldiven.

Ondanks dat de islam al sinds de 12e eeuw de staatsgodsdienst van de Maldiven is, spelen bijgeloof en mystieke zaken nog steeds een belangrijke rol in de levensovertuiging van met name de oudere Maldiviërs. Boze geesten of Jinni’s, astrologie, handlezen, occultisme en zwarte magie zijn zaken waar de meeste Maldiviërs nog steeds min of meer in geloven. Het geloof in jinni’s dateert van voor de islam. Het is verwant aan het animisme waar o.a. aan planten, dieren, stenen en andere objecten mystieke krachten worden toegekend. Jinni’s zijn zelfs niet in tegenspraak met de islam omdat geesten naast mensen en engelen als een derde categorie ontwikkelde wezens beschouwd worden. Maldiviërs die veel speciale kennis van al deze zaken hebben worden fanditha’s genoemd en zijn een soort toverdokters of sjamanen die b.v. met jinni’s kunnen communiceren.

Samenleving

advertentie

Staatsinrichting

Het aanvankelijke sultanaat werd in 1968 bij grondwet afgeschaft en vanaf die tijd zijn de Maldiven een presidentiële islamitische republiek. De Maldivische president is een zeer machtig man met verschillende belangrijke functies. Hij is hoofd van de regering, religieus leider, hoofd van het justitiële apparaat en opperbevelhebber van het leger. Verder benoemt hij alle rechters en ministers en heeft ook de macht om ze te ontslaan.

Het wetgevende orgaan is het Maldivisch parlement, de Citizen’s Majlis. De Citizen’s Majlis heeft 48 leden. Alle 19 administratieve atollen en de hoofdstad Male kiezen twee leden van de raad. Verder wijst de president nog acht leden aan. Deze burgerraad komt maar drie maal per jaar bij elkaar. Uit het midden van de Citizen’s Majlis worden de meeste ministers gerekruteerd. De leden van de Citizen’s Majlis worden elke vijf jaar op persoonlijke titel tijdens algemene verkiezingen gekozen. Politieke partijen bestaan dus niet op de Maldiven. Om de vijf jaar nomineert de Citizen’s Majlis in een geheime stemming één presidentskandidaat die daarna via een algemeen referendum gekozen wordt door stemgerechtigde Maldiviërs van 21 jaar en ouder. In totaal wist president Maumoon Abdel Gayoom tot nu toe vijf van deze referenda te winnen met overgrote meerderheid van de stemmen.

De 26 natuurlijke atollen zijn verdeeld in 19 administratieve districten geleid door een atolhoofd, de atolhu verin, in de functie van een soort gouverneur. Hij bezoekt elk bewoond eiland van zijn atol éénmaal per maand. Per atol is er ook een islamitisch rechter, een gazi, aanwezig voor de rechtspraak die gebaseerd is op de islam, en andere religieuze aangelegenheden. Gazi’s worden door de president benoemd. Elk bewoond eiland heeft verder een eilandhoofd, een bodukhateeb, die aan het hoofd staat van het eilandbestuur. Zij worden door de bevolking gekozen. Voor de actuele politieke situatie zie hoofdstuk geschiedenis.

Onderwijs

Het onderwijssysteem van de Maldiven is gebaseerd op het Britse systeem. Ook het verplichte schooluniform is een Britse traditie. Het aantal analfabeten ligt op 5% en dat is voor een ontwikkelingsland als de Maldiven opmerkelijk laag. Basisonderwijs is verplicht en ieder bewoond eiland heeft minstens één basisschool. Sommige scholen op de kleinere eilanden zijn zo klein dat ze maar les geven tot en met groep vijf. Voor groep zes en zeven moeten de kinderen dan naar scholen op de grotere eilanden. De leerlingen krijgen 2 tot 4 uur les per dag. Engels als tweede taal wordt al vanaf groep een gegeven. Op privé-schooltjes krijgen kinderen vanaf hun derde jaar al les in taal en rekenen. Alleen in de hoofdstad Male en in Hithadhoo is volledig voortgezet onderwijs op openbare of privéscholen.

Na het vervolgonderwijs is er weinig mogelijk op de Maldiven. Er zijn een aantal beroepsopleidingen en een Instituut voor Islamitische Studies. Voor veel hbo-opleidingen of universitair onderwijs moeten Maldivische studenten naar b.v. India, Engeland, Singapore of het Midden-Oosten. Kinderen tot ongeveer vijftien jaar gaan ook nog naar de “maktab”, een traditionele islamitische school waar het lezen en citeren van de koran geleerd wordt.

Economie

Het gaat redelijk goed met de economie van de Maldiven. De groei bedroeg in de eerste helft van de jaren tachtig bijna 10% per jaar. Daarna nam de groei iets af maar ligt op dit moment (2017) nog altijd rond de 4,8% per jaar. Ondanks deze redelijk mooie cijfers is de economie van de Maldiven kwetsbaar doordat ze eigenlijk alleen gebaseerd is op de inkomsten uit het toerisme en de visserij. Bovendien zijn de kosten voor de infrastructuur en het transport door de geografische structuur van het land zeer hoog. Verder vloeit er veel geld naar het buitenland omdat daar veelal de eigenaars van de toeristenresorts wonen. Het bruto nationaal product ligt in 2017 op ongeveer $19.200 per hoofd van de bevolking per jaar. In vergelijking met andere landen in Zuid-Azië is dat behoorlijk veel, maar betekent toch niet dat de gemiddelde Maldiviër veel verdiend. Het komt vooral ddordat enkele rijke families die de economie grotendeels in handen hebben zeer veel geld verdienen.

Ook de overheid heeft veel invloed op het economische leven. Zo bestaat er een staatsmonopolie op alle buitenlandse handel. Echte armoede kent men niet op de Maldiven, maar dat komt ook doordat iedereen elkaar helpt in moeilijke tijden en zodoende een sociaal vangnet vormt buiten de overheid om. De werkloosheid is 2,9% (2017), er zijn zelfs arbeidstekorten in verschillende sectoren. Vandaar dat er de laatste twintig jaar steeds meer buitenlandse werknemers worden aangenomen uit met name Sri Lanka, India en Bangladesh.

De overheid is een (te) grote werkgever met meer dan 20.000 ambtenaren in dienst. Veel mensen hebben een inkomen uit hun reguliere baan, maar ook bijbaantjes in de handel of het toerisme.

De Maldiven exporteerden in 2017 voor $256 miljoen naar voornamelijk de Frankrijk, Thailand, Verenigde Staten, Sri Lanka en Japan. De import bedroeg in 2017 $2,1 miljard uit voornamelijk Verenigde Arabische Emiraten, Singapore, India, Maleisië, Sri Lanka, Japan en Duitsland.

Visserij en scheepsbouw

Vroeger was de visserij de belangrijkste economische sector. Tegenwoordig komt de visserij op de tweede plaats, na het toerisme.

Vis en andere zee producten maken meer dan de helft van alle export uit en zorgen ook voor de helft van alle exportinkomsten. Men vist vooral op tonijn, ongeveer 100.000 ton per jaar. Andere vissoorten die gevangen worden zijn wahoo, makreel, fregatvis en grouper. Zeekomkommers worden geëxporteerd naar Chinese restaurants van Hongkong en Singapore. Er wordt nog steeds op de traditionele manier vis gevangen, dus met lijnen en hengels in plaats van de verboden sleepnetten. Helaas trekken landen als Japan, Sri Lanka en Zuid-Korea zich van dat verbod niet zoveel aan.

Boten zijn natuurlijk van levensbelang voor de Maldivische bevolking. Vandaar dat het bouwen van boten een specialiteit van de Maldiviërs is. Boten, dhoni’s genaamd, worden uiteraard gebruikt voor de visvangst, maar ook voor het transporteren van mensen en goederen. Hoewel ze nu gemotoriseerd zijn wijken ze in structuur en vorm nauwelijks af van de ongemotoriseerde voorgangers. Totdat het vliegverkeer op gang kwam waren schepen bovendien de enige verbinding met andere landen. Helaas is de scheepvaart door de wereldwijde recessie achteruitgegaan.

Landbouw en veeteelt

De agrarische sector op de Maldiven is heel klein en vooral gericht op de binnenlandse consumptie. Slechts 5% van de totale landoppervlakte is geschikt voor de teelt van gewassen. 7% van de beroepsbevolking is werkzaam in de landbouw.

Fruitteelt bestaat uit onder meer bananen, ananassen, limoenen, mango’s, en watermeloenen en worden verbouwd op het enige echte vruchtbare eiland, Fua Mulaku.

De kokospalm neemt een belangrijke plaats in, ook voor de economie, en is daarom ook de nationale boom van de Maldiven. De kokosnoten worden uiteraard gebruikt als voedsel en verder haalt men uit de bast van de noot kokosolie. De vezels van de kokosnoot worden bewerkt tot sisal voor touw en matten. Het sap uit de stam wordt gebruikt voor siroop en de stammen worden gebruikt in de scheeps- en huizenbouw.

Groenten die verbouwd worden zijn o.a. chilipepers, uien, cassave, broodwortels, gierst, pompoenen en tomaten.

Ook de veeteelt stelt niet veel voor. Er worden her en der wat kippen, geiten en runderen gehouden. Ook dit is alleen voor de eigen consumptie want het houden van vee is zelfs officieel verboden vanwege milieuoverwegingen. Er wordt op dit moment veel geld geïnvesteerd in de agrarische sector omdat er veel voedsel geïmporteerd moet worden wat veel geld kost.

industrie

De Maldiven hebben een aantal wat grotere industrieën. Zo zijn er fabrieken waar men pvc-buizen, zeeppoeder en fiberglas boten maakt. Op het eiland Thulusdhoo staat zelfs een Coca Colafabriek. Door het toerisme en de toenemende hoogbouw vanwege de overbevolking doet de bouwindustrie goede zaken.

Verder zijn er nog wat kledingfabrieken en er is een sterk groeiende visconservenindustrie. Geëxporteerd worden hoofdzakelijk visserijproducten en textiel naar Thailand, EU-landen en Sri Lanka. Voedingsmiddelen, aardolieproducten en investeringsgoederen worden ingevoerd uit Singapore, Sri Lanka en de landen van de Europese Unie.

Onder de traditionele handnijverheid vallen de botenbouw, het weven van matten, het maken van lakwerk (dozen, bakjes, vazen) en de kokostouwindustrie. Kokostouw was vroeger zelfs een belangrijk exportproduct. Met het zeer sterke kokostouw werden planken van schepen bijeengebonden.

Verder zijn er nog veel kleine bakkerijen, kleermakerijen en meubelwerkplaatsen, uiteraard alleen werkend voor de lokale bevolking.

Vakantie en bezienswaardigheden

De Maldiven zijn een ideale vakantiebestemming met zijn zon, spierwitte stranden, gezonde lucht en lekker warm zeewater. Verder kunnen duikliefhebbers, windsurfers, waterskieërs, zeevissers en catamaran-zeilers hun hart ophalen. Het toerisme is de laatste 30 jaar dan ook uitgegroeid tot de belangrijkste economische sector die goed is voor ca. 20% van het bruto nationaal product en voor 70% van alle inkomende buitenlandse valuta zorgt. Daarnaast is het toerisme natuurlijk goed voor de werkgelegenheid.

Opmerkelijk is dat het toerisme op de Maldiven zoveel mogelijk gescheiden wordt van het gewone leven op de eilanden. Daartoe werden zogenaamde resorts gebouwd, vakantiecomplexen die alleen te vinden zijn op de onbewoonde eilanden. Op bewoonde eilanden mogen geen resorts gevestigd worden en het is zelfs zo dat er bepaalde toeristenzones zijn op de bewoonde eilanden! Daarbuiten heeft men een pasje (permit) nodig.

In 1972 pas kwamen de eerste toeristen naar de Maldiven. Een jaar later kwamen er al 4000 toeristen naar de eilanden. Ook het aantal resorts groeide snel en begin jaren tachtig zorgde de opening van Male International Airport voor een nieuwe en nog grotere stroom toeristen. Op dit moment zijn er ca. 75 resorts met in totaal ongeveer 12.000 bedden. Jaarlijks komen er nieuwe resorts bij.

Er komen jaarlijks al meer toeristen dan de totale bevolking groot is. De meeste toeristen komen uit Duitsland, gevolgd door Britten, Japanners, Zwitsers, Fransen en Oostenrijkers. Jaarlijks bezoeken zo’n zesduizend Nederlanders de Maldiven.

De overheid van de Maldiven heeft gekozen voor duurzaam toerisme, d.w.z. dat men veel regels heeft die de kwetsbare ecologie van de eilanden moeten beschermen. Zo mag er bijvoorbeeld niet hoger gebouwd worden dan de hoogste palmboom! Verder mag een eiland maar voor 20% bebouwd worden.

Er is een regelmatige bootverbinding met Sri Lanka; het lokale verkeer wordt door zeil- en motorboten (dhoni’s) onderhouden. De fiets is het belangrijkste vervoermiddel. Air Maldives, de nationale luchtvaartmaatschappij en tevens een van de kleinste ter wereld, vliegt vanaf de internationale luchthaven bij Male. Door het vrijwel ontbreken van wegen (slechts ca. 10 km) en de hoge importbelastingen rijden er niet veel auto’s rond op de Maldiven. In 1997 er waren zeggen en schrijven 967 personenauto’s.

advertentie
Klik op de menuknop bovenaan het scherm voor meer informatie

MALDIVEN LINKS

Advertenties
• Fox verre reizen van ANWB
• Maldiven Vliegtickets.nl
• Djoser Rondreis Maldiven
• Maldiven Tui Reizen
• Hotels Maldiven
• Rondreizen Maldiven

Nuttige links

Dieren bij de Malediven (N)
Maldiven Jouwpagina (N)
Reisinformatie Malediven (N)
Reisverhaal duiken in de Malediven, vele foto's en informatie (N)
Reizendoejezo – Malediven (N)
Rondreis door Maldiven (N)

Bronnen

Derksen, G. / Maldiven

Gottmer

Ellis, R. / Maldives

Bradt

Lyon, J. / Maldives

Lonely Planet

Vliet, E. van / Reishandboek Malediven

Elmar

Voigtmann, H. / Malediven

ECI

CIA - World Factbook

BBC - Country Profiles

laatst bijgewerkt April 2021
Samensteller: Arie Verrijp / Geert Willems